យានអវកាស InSight របស់ណាសាចុះចតលើភពព្រះអង្គារក្នុងខែវិច្ឆិកា។ បេសកកម្មរបស់វា: ដើម្បីស្វែងរកភាពអាថ៌កំបាំងអំពីការបង្កើតភពនៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យរបស់យើង។ ដ៏សំខាន់ចំពោះ បេសកកម្មនោះ: broom-length robotic arms ដែលអាចលាយឺតៗបន្ទាប់ពីចុះចតដើម្បីដាក់ឧបករណ៍ វិទ្យាសាស្រ្តមួយចំនួននៅលើផ្ទៃ Martian ហើយថែមទាំងជីកចូលទៅក្នុងភពទៀតផង។
ដើម្បីស្វែង យល់បន្ថែមអំពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើក្នុងការប្រើដៃមនុស្សយន្តនៅលើផ្ទៃនៃភពឆ្ងាយមួយ Futurism និយាយ ជាមួយលោក Al Tadros ជានាយករងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធអវកាស និងអវកាសស៊ីវិលនៅឯ SSL ដែល ជាកន្លែងគាត់គ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងរបស់ក្រុមហ៊ុនជាមួយអង្គការ NASA និងជួយបង្កើតនូវបច្ចេកវិទ្យាថ្មី បំផុត។ robot arms ទំនើបដែលធ្លាប់ចាកចេញពីភពផែនដី។
បទសម្ភាសន៍នេះត្រូវគេកែសម្រួល និងបង្ហាញភាពច្បាស់លាស់។ Futurism: មានតែ robotic arms ចំនួនប្រាំប៉ុណ្ណោះនៅលើភពព្រះអង្គារដែលបង្កើតឡើងដោយ SSL ។ តើ NASA អាចក្លាយជាអ្នកចុះកិច្ចសន្យាជាមួយ robotic arm យ៉ាងដូចម្តេច?
Al Tadros: មាន robotic arms ចំនួន 5 គ្រឿងដែលដំណើរការនៅលើភពព្រះអង្គារ ហើយយើង មានសំណាងក្នុងការផលិត robotic arms ទាំងប្រាំនេះដែលថ្មីៗបំផុតគឺ InSight Lander arm។ យើង ចាប់ផ្តើមចេញពីមន្ទីរពិសោធន៍ Jet Propulsion របស់អង្គការ NASA ប្រហែល 20 ឆ្នាំមកហើយ ពីក្រុម ស្នូលមួយដែលស្រលាញ់វិទ្យាសាស្រ្តហើយចង់បង្កើតសមត្ថភាពមនុស្សយន្តដែលអាចជួយដល់ JPL ។
F: ភពព្រះអង្គារមានចម្ងាយរាប់សិបលានម៉ាយពីហាងជួសជុសដែលនៅជិតបំផុត។ តើអ្នកខិតទៅរក ការរចនានៃអ្វីមួយដែលត្រូវការធ្វើការយ៉ាងដូចម្តេចបើទោះបីជាគ្មាននរណាម្នាក់ជួសជុលវាក៏ដោយ។
AT: ផ្នែកមួយនៃស្នូលនៃឧស្សាហកម្មអវកាសគឺថាវាចាំបាច់ក្នុងការកសាងផ្នែករឹងដែលអាចដំណើរការ រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំដោយគ្មានការថែទាំ។ ដូច្នេះបាទ មនុស្សយន្តមានភាពធន់ក្រោមលក្ខខណ្ឌ បរិស្ថានខ្លាំង ប៉ុន្តែយើងមានផ្កាយរណបច្រើនដែលយើងកសាងដែលត្រូវមានលក្ខណៈសម្បត្តិ គ្រប់គ្រាន់ និងប្រតិបត្តិការនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ ដូច្នេះយើងមានដំណើរការអ្នកផ្គត់ផ្គង់ការ ធ្វើតេស្ត និងកម្មវិធីដែលសាកល្បងភាពអាចទុកចិត្តនូវអ្វីដែលយើងបង្កើតឡើង។ មនុស្ស យន្តនៅលើភពព្រះអង្គារមានបរិយាកាសពិសេសមួយចំនួនដែលពួកគេត្រូវទប់ទល់។ ចំណែកឯផ្កាយ រណបជាច្រើនរបស់យើងត្រូវគេសាងសង់នៅក្នុងបន្ទប់ស្អាតមួយហើយបើកដំណើរការ និង ដំណើរការនៅក្នុងកន្លែងខ្វះខ្យល់អ្នកធ្វើដំណើរតាមភពអង្គារពិតជាឆ្លងកាត់បរិយាកាសស្តើងមួយនិងចុះចតនៅលើផ្ទៃពោរពេញដោយធូលី។ នៅពេលដែលពួកគេទៅដល់គោលដៅមួយដែលពួកគេ ត្រូវធ្វើក្នុងបរិយាកាសនៅពេលថ្ងៃ និងពេលយប់មានន័យថាសីតុណ្ហភាពខ្លាំងជាមួយបរិយាកាស តិចតួច និងដោយធូលីកំពុងត្រូវផ្លុំនៅជុំវិញ។ ហើយបញ្ហានោះបង្កឱ្យមានបញ្ហាប្រឈមតែមួយគត់ សម្រាប់ប្រព័ន្ធ robot ឬមេកានិចដូចជាប្រព័ន្ធផ្កាយរណបនៅភពព្រះអង្គារ។
F: តើអ្នចអាវ simulate នៅលើផ្ទៃ Marian យ៉ាងដូចម្តេច? តើអ្នកសាកល្បងយាននៅលើភពផែនដីតែមានមជ្ឈដ្ឋានដូចជាភពអង្គារឬ?
AT: នេះគឺជាសំណួរល្អ។ ជាដំបូងសម្រាប់ផ្នែករឹង ឬយានអវកាសដែលយើងបង្កើតឡើង យើងត្រូវ ដាក់វានៅក្នុងកុងតឺន័រមួយ ហើយយកវាទៅកន្លែងបាញ់បង្ហោះហើយដាក់វានៅលើរ៉ុក្កែត។ ហើយ សម្រាប់រយៈពេលពីរបីនាទីដំបូងនៅពេលគ្រាប់រ៉ុក្កែតកំពុងហោះឡើងវាត្រូវរំញ័រយ៉ាងខ្លាំងហើយវាមានរំញ័រសូរស័ព្ទជាច្រើននៅលើវាដូចជាការនៅឯការប្រគំតន្ត្រីរ៉ុកដែលត្រូវរញ្ជួយនៅលើឆាក។ ដូច្នេះយើងដាក់វានៅលើជំហររំញ័រហើយចាប់វានៅក្នុងរបៀបស្រដៀងគ្នាដូច្នេះយើងអាចបញ្ជាក់ថា ការរចនាជោគជយ័ ហើយគ្មានបញ្ហានៅពេលបាញ់បង្ហោះ។
![](https://i0.wp.com/cdn.nctc.gov.kh/2019/04/22211_PIA22876-16_web-1200x675.png?resize=696%2C392&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/cdn.nctc.gov.kh/2019/04/phoenix_concept.jpg-600x315.png?resize=600%2C315&ssl=1)
ប្រភព៖
https://futurism.com/interview-nasa-insight-robotic-arm